Cep telefonumu teleskopa dayayarak fotograflar çekip astrofotografi ile uğraşıyorum demeye utanıyordum. Aslında bahsettiğim yöntem de gayet kabul gören bir yöntemdir fakat bu yöntemle çekebileceğim objeler oldukça kısıtlıydı. Yeryüzü fotograf çekimi ile ilgilenmediğim için aslına bakarsanız bir tek Ay'ın fotograflarını çekebiliyordum (bir de her nasıl olduysa çift yıldız Nu Draconis'i çekebilmiştim). Diğer yandan teleskopa bağlayabildiğim bir dijital merceğim var fakat onunla da çektiğim fotografların kalitesinden hiç memnun değildim. Hem iki yöntemle de yıldızların fotografı çekilemiyordu. Bir süredir bir fotograf makinesi almayı düşünüyordum.
Daha önce teleskop alış-verişimde yaptığım gibi gene tam olarak neye ihtiyacım olduğunu araştırdım. Aslında bu defa araştırmamda fazla detaya girmedim. Zaten bu konuda Nikon ve Canon markalarının haricindeki markaların fotograf makinelerinin adı pek geçmiyor. Astrofotografi için ise DSLR (dijital, tek-lensli yansıtıcı) makinelerin kullanılması uygun görülüyor. Uzak uzay objelerinin fotograflarını çekebilmek için ise fotograf makinesinin enstantane hızının (shutter speed) değiştirilebilmesi, ISO ayarının yapılabilmesi, olabildiğince yüksek çözünürlükte fotograf çekebilmesi gerekiyor. Ayrıca fotograf makinesinin RAW dosya formatında fotograf kaydedebiliyor olması çektiğiniz fotografın hiçbir işlemden geçmeden olduğu gibi kaydedilmesini sağlayabilir. Çekilen fotograflar haliyle yüksek boyutlarda olacağı için çok yer kaplayacaklar. Bu durumda ya yüksek kapasiteli hafıza kartlarına veya bilgisayara bağlanarak (USB veya firewire ile) fotograf çekebilme (
tethered shooting) özelliğine ihtiyaç duyulacaktır.
14.1. Yeni fotograf makinem, Canon 600D SLR.
Bir fotograf makinesi almak üzere Sirkeci'ye gittim. Oraya gitmeden önce zaten aklımda birkaç model vardı. Yüksek çözünürlülüğü ve oldukça yeni bir model olması sebebiyle Canon 600D SLR aldım
(14.1). Yeni bir model olduğu için daha hızlı bir işlemciye sahip olduğunu, dolayısı ile uzun çekimlerde daha az ısındığını da bir yerde okumuştum. Ayrıca konuştuğum satıcılardan biri video çekimi için bu makineyi tavsiye etmişti.

14.2. Tam çerçeve ve APS-C algılayıcı görüş alanı kıyaslaması.
Bu fotoğraf makinesi ile ilgili yaşadığım tek sorun, algılayıcı sensörün tam-çerçeve (full-frame) olmaması. Kullandığım herhangi bir lens - veya astrofotografi alanı söz konusu olduğunda teleskop - çapı belirli bir kırpılma faktörü (crop factor) ile çarpılıyor ve daha büyük çapta bir lens kullanılmış gibi görüş alanım daralıyor (14.2). Tam çerçeve algılayıcıya sahip gövdelerin fiyatları epeyi yüksek, bu yüzden şimdilik kırpılma katsayısını kabullenmek durumundayım.
Fotograf makinesini teleskopa bağlayabilmek için bir ara bağlantı elemanına ihtiyaç duyuluyor. Bir tane de bundan aldım. Bu bağlantıya da t-adaptörü (t-mount) deniliyor (14.3). Bu adaptörün içerisine mercek yerleştirilebiliyor. Böylece istenilen büyütme sağlanıyor. Fotograf makinesinin objektifi olarak teleskopu kullanmış oluyoruz. Teleskop ile toplanan ışığın odaklanması da gene teleskopun odak ayarı ile yapıyoruz. Böylece istediğimiz büyütmeyi teleskop ve t-adaptör içerisine yerleştirdiğimiz mercek ile gerçekleştirmiş oluyoruz.
14.3. T-adaptör.
Evde yıllardır atıl vaziyette duran bir de fotograf makinesi tripod ayağı vardı. Yıllardır hiçbir işe yaramaz, hep olmadık dolapların içinden falan çıkardı. Şimdiye ait olmayan ama bir şekilde yok olmayan bir şeydi. Bu sayede tripod ayak da tekrar hayata dönmüş ve gençleşmiş oldu.